Zrównoważone Budownictwo

O zrównoważonym rozwoju

Zrównoważony rozwój na świecie

Pojęcie „zrównoważony rozwój” określa proces rozwoju, który, dążąc do pełnego zaspokojenia potrzeb obecnego pokolenia, w żaden sposób nie zmniejszy potencjału rozwoju przyszłych pokoleń. Definicja ta pojawiła się po raz pierwszy w taki w raporcie "Nasza wspólna przyszłość", opracowanym w 1987 r. przez Światową Komisję Środowiska i Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Wyodrębnione zostały trzy główne obszary wpływające na poziom zrównoważenia światowej gopodarki: środowisko (konieczność przemyślanego i ostrożnego korzystania ze środowiska, w taki sposób, aby nie powodować jego degradacji i nie dopuszczać do nieodwracalnych zmian), ekonomia (wzrost gospodarczy, sprawiedliwy podział wynikających z niego korzyści) oraz społeczeństwo (aspekty socjalne, wzrost poziomu życia, wyrównywanie szans).

Kolejnym ważnym punktem w historii zrównoważonego rozwoju okazał się tzw. „Szczyt Ziemi” („Earth Summit”), czyli konferencja ONZ dotycząca środowiska i rozwoju, która odbyła się w 1992 roku w Rio de Janeiro. Wśród uchwalonych na niej dokumentów znalazł się Program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju – tzw. „Agenda 21”, w której zawarto wytyczne dotyczące opracowywania i wdrażania lokalnych programów wprowadzających zasady zrównoważonego rozwoju.

Kontynuacją inicjatyw mających na celu ukierunkowanie świata na zrównoważony rozwój był „Światowy szczyt zrównoważonego rozwoju w Johannesburgu” (2002 r.), który potwierdził, że idea zrównoważonego rozwoju jest jednym z głównych tematów zainteresowań społeczności międzynarodowej, był również bodźcem do zintensyfikowania działań dotyczących ograniczenia ubóstwa na świecie oraz ochrony środowiska naturalnego. Koncepcje opracowane w trakcie obrad zostały sformułowane w „Deklaracji z Johannesburga”.

Zrównoważony rozwój w UE

Wdrożenie zasad zrównoważonego rozwoju stało się jednym z głównych celów UE w wyniku podpisania w 1997 r. „Traktatu Amsterdamskiego”, zmieniającego „Traktat o Unii Europejskiej”, Traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie oraz niektóre związane z nimi akty.

Własną Strategię Zrównoważonego Rozwoju Unia Europejska posiada od 2001 r., kiedy to w Göteborgu został przyjęty dokument „A Sustainable Europe for a Better World: A European Union Strategy for Sustainable Development”. Stanowił on uzupełnienie Strategii Lizbońskiej, ustanawiającej wytyczne dalszego rozwoju społecznego i ekonomicznego o kwestie ochrony środowiska.

W 2006 roku, w wyniku prowadzonej od 2004 r. oceny działań w ramach Strategii przyjętej w Göteborgu, opracowano na jej podstawie odnowioną Strategię Zrównoważonego Rozwoju dla Powiększonej UE. Jest ona dokumentem o rozszerzonym obszarze oddziaływania, ktrego celem jest osiągnięcie większej spójności i efektywności w dążeniach do wdrożenia zasad zrównoważonego rozwoju w Unii Europejskiej.

Istotne miejsce w działaniach zmierzających do realizacji założeń zrównoważonego rozwoju zajmuje budownictwo. Jego znaczenie w gospodarce Unii Europejskiej podkreśliła inicjatywa LMI, w której zostało uznane za jeden z sześciu rynków pionierskich (wiodących) – podatnych na innowacje i posiadających duży potencjał rozwojowy. Wdrażanie nowych technologii i rozwiązań w budownictwie zostało uznane za tak istotne, ponieważ ma ono znaczny wpływ na trzy dziedziny określone jako priorytetowe dla zrównoważonego rozwoju:

Środowisko - budowa i eksploatacja budynków są przyczyną 42% końcowego zużycia energii w UE, emisji 35% gazów cieplarnianych do atmosfery, a także znacznego zużycia surowców takich jak woda czy kruszywo (piasek, żwir itp.). Zagrożenie dla środowiska stanowią też pozostałości po rozbiórce obiektów budowlanych.
Społeczeństwo – przeciętny obywatel rozwiniętego kraju spędza we wnętrzu budynków blisko 80% swojego życia. Co za tym idzie, odpowiednie środowisko wewnętrzne oraz komfort użytkowania mieszkań i biur mają ogromny wpływ na jakość życia ludzi.
Ekonomia – w Unii Europejskiej budownictwo generuje około 10% PKB i zatrudnia 7% siły roboczej.

Powyższe dane pozwalają stwierdzić, że rozwój budownictwa, polegający na wprowadzaniu innowacyjnych technologii i nowoczesnych rozwiązań, które będą łączyły korzystne efekty ekonomiczne z dbałością o zdrowie i komfort użytkowników, zmniejszając jednocześnie negatywny wpływ budynków na środowisko naturalne oraz klimat, jest niezbędną składową do wprowadzenia gospodarki, tak europejskiej jak i światowej, na drogę zrównoważonego rozwoju.